Kill me with your ...microphone!

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Πραγματικά μια μοναδική εμπειρία και ένα λιθαράκι στην καθημερινή αναζήτηση στις πολύ όμορφες γωνιές της τέχνης του Θεάτρου. Όταν με φώναξε ο πολύ καλός συγγραφέας και φίλος Κώστας Θεοφανέλης, από την Θάσο, για να συζητήσουμε το ενδεχόμενο συνεργασίας στις εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από τον Θασιακό Σύλλογο Προσφύγων Μικράς Ασίας & Ανατολικής Θράκης  “Άγιος Ιωάννης" η χαρά μου ήταν μεγάλη και ακόμα μεγαλύτερη την έκανε η κόντρα ρόλου που έπρεπε να χτιστεί πάνω σε ότι είχα κάνει μέχρι τώρα...δηλαδή την κωμωδία.
Ο Κώστας, εγώ και δύο πολύ καλοί φίλοι και ερασιτέχνες συνάδελφοι ηθοποιοί, ο Άγγελος Γιαννόπουλος και ο Αναστάσιος Σοφιάς, πέσαμε με τα μούτρα στις πρόβες και κάθε μέρα ήταν πραγματικά μοναδική. Τόσα πολλά συναισθήματα σε τόσο λίγες γραμμές είναι κάτι μοναδικό. Τόσες πολλές ιδέες και οπτικές γωνίες είναι εξίσου μαγικό. Το πως βλέπει ο καθένας μας μια κατάσταση, μια στιγμή ή ένα ρόλο.
Το μικρό θεατρικό απόσπασμα από τη "Ζωή εν Τάφω" του Στρατή Μυριβίλη πάντα από την ερασιτεχνική μας ματιά ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία να μπω στον χώρο του δράματος. Ελπίζω να μην υπερβάλαμε και να προσεγγίσαμε έστω και λίγο την τότε ατμόσφαιρα.
Καλή σας θέαση...